Sinds mijn pubertijd doe ik al vewoede pogingen om gewicht te verliezen. Als klein meisje was ik ook al mollig maar in mijn pubertijd is het worstelen met de kilo's begonnen.
Natuurlijk lukte het altijd wel; Weight Wachers, brood dieet, sherry kuur, Modifast, punten dieet, afslankclub, een leven lang fit, Dr. Atkins, ik heb ze allemaal gedaan. En hoogstwaarschijnlijk vergeet ik er nog enkelen te noemen. Maar na een tijd van honger lijden, sjagerijnig zijn en huilbuien hebben gooide ik uiteindelijk toch weer de handdoek in de ring. Binnen de kortste keren zaten de met zwoegen en zweten verloren kilo's er weer aan.
Ik presteerde het om voor mijn vakantie van 3 weken naar Spanje 20 kilo af te vallen om vervolgens 3 weken later op Schiphol nog zwaarder terug te komen dan dat ik wegging.
Ik kom uit een familie van hart- en vaatziekten en suikerziekte. Die erfelijke belasting ging steeds zwaarder op mijn schouders drukken. Mijn moeder was hart- en suikerpatient, mijn vader had vrij jong een hersenbloeding gehad en is overleden aan kanker, mijn zus en 3 van mijn 4 broers hadden het aan hun hart. (Hadden omdat 1 van mijn broers op 36 jarige leeftijd aan een hartstilstand is overleden). En mijn oudste broer is ook suikerpatient.
De angst voor een hartinfarct drong steeds meer naar de voorgrond en in april 2007 besloot ik dat ik echt drastisch iets moest ondernemen. Mijn lichaam protesteert; onduidelijke spierpijn, onrustige benen, snel moe, hoofdpijn. De simpele en normale dingen als laarzen aantrekken of nagels van mijn tenen knippen werd een doodvermoeiende operatie. Na het knippen van mijn nagels was ik bekaf.
In april 2007 dus een afspraak gemaakt met mijn huisarts. Ik had wel gehoord van een maagbandje en wilde daar graag voor in aanmerking komen. Ik kreeg een verwijsbrief voor de specialist in het Flevoziekenhuis in Almere. Ik had de eerste stap gezet.
Bloed afnemen, urine inleveren, bloeddruk metingen etc. De bevindingen van de specialist werden in een rapport gezet en naar mijn huisarts teruggestuurd. Jammer genoeg had ik een specialist die het waarschijnlijk niet nodig vond om erg veel haast er achter te zetten. Het duurde tot november 2007 voordat mijn huisarts eindelijk de papieren van hem had opgestuurd gekregen.
Eindelijk kon mijn huisarts het traject starten en de aanvraag werd ingediend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten