Het gaat buitengewoon goed.
De pijn die je zou hebben van het koolzuurgas dat voor de operatie in je buik wordt gepompt is helemaal niet aanwezig geweest. Zondagavond wel een soort van spierpijn in mijn schouders gehad maar dat was niet echt ondragelijk. Was ook vrij snel weer verdwenen.
Vandaag (6 dagen na de operatie) heb ik aan mijn zus gevraagd of zij haar weegschaal mee wilde nemen om mij voor het eerst eens te wegen (die van mij heb ik 10 jaar geleden al gefrustreerd in de kliko gegooid) en JOEKIEDOE ruim 6 kilo kwijt. Ik kon mijn ogen niet geloven. Natuurlijk zal dit niet in hetzelfde tempo door blijven gaan maar wat een opsteker was dat zeg.
Het hoesten en niezen doet nu ook geen pijn meer.
Voor mijn maagband (130,5 kilo schoon aan de haak) had ik zoveel last van allerlei ongemakken. Ik noem je teen nagels knippen. Dat was voor mij echt een marteling. Niet omdat het knippen pijn deed maar omdat ik door de omvang van mijn buik er amper nog bij kon. Energie vretend gewoon. En nu na 10 dagen kan ik er weer bij. Dat betekend dus dat mijn buikomvang is afgenomen. Dat wordt nagels lakken!
Ik merkte ook al na een paar dagen dat, ondanks dat je weinig eet, mijn energie met sprongen vooruit ging. Het opstaan uit een stoel gaat veel soepeler. De stramheid van mijn lijf wordt steeds minder. En zo snel al. In gedachten zie ik mijzelf al lichtvoetig en in slowmotion over het strand rennen, hahahaha.
Verder ben ik natuurlijk nog steeds vloeibaar. Maar echt, dat is heel goed te doen tot nu toe. Na een week merkte ik toch wel dat mijn maag ging vragen maar als ik dan mijn papje 's morgens at of mijn drinkbouillonnetje 's middags dronk dan was dat gevoel ook meteen weer weg. Een openbaring gewoon!
Dinsdag 16 september 2008 heb ik een telefonisch consult met de diëtiste van het NOK (Nederlandse Obesitas Kliniek). Vrijdag 19 september 2008 heb ik mijn eerste controle afspraak bij het NOK. Wegen en meten, ervaringen uitwisselen etc. 6 November moet ik voor de 1e keer voor controle naar het Rijnstate in Arnhem.
Nou, tot nu toe gaat alles voorspoedig en voel ik mij in 10 dagen tijd al een ander mens.
Ik kijk uit naar mijn eerste wandeling in het bos zonder na 5 minuten al door mijn hoeven te zakken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten